“नेपाली स्याउ, कोदो, अदुवाबाट बनेका रक्सी पेरिस र पोर्चुगलका वाइनभन्दा कम छैनन् । हेलम्बुको स्याउ र जिरीको आलुको स्वादले इटलीको पिज्जाको मजा बिर्साइ दिन्छन् । पाल्पाको चुकौनीसँग काठमाडौंको नेवारी खानाले कुन चाहिँ पर्यटकको मन प्रसन्न हुँदैन होला ? भक्तपुरको जुजु धौसँग इटहरीको केरा र जनकपुरको चिउरा मिसाएर हार्दिक स्वागत र बिदाई गर्दा पर्यटक प्रसन्न नहुने भन्ने प्रश्नै आउँदैन । भौगोलिक बनावटअनुसार नेपाली खानपानमा यति धेरै विविधता छ । यो सानो कुरा होइन नि
